Een kleine hel.......

Zelfkastijding, afbeulen, zelfuitputting, zelfpijniging, dóórgaan.dóórgaan,
oftewel...ik ga naar de sportschool sinds 1 februari.
En voor wie mij een beetje kent, ik ben het meest a-sportieve,van lichaamsbeweging afkerende, luie type die je maar bedenken kan. Dus dit is heel wat voor mij!


En mijn geest was het er helemaal mee eens. Meer dan eens zelfs. Mijn hersenen hadden dit al veel langer bedacht. Mijn goede verstand dit al veel langer ingefluisterd.
Maar mijn lijf negeerde dit. Hartgrondig,vol overgave werd dit plan naar de achtergrond geschoven.
Smoesjes als te duur,te weinig tijd,ik ken daar niemand en vindt dat eng, en moet dit nou echt werden gretig uit de kast getrokken.

Maar ja...dan komt je baas met een bedrijfsplan fitnes regeling zodat het me bijna niets meer kost. Én biedt manlief om mee te gaan want hem lijkt het ook wel wat dus alleen gaan hoeft ook niet meer.
En omdat de huishouding nu ook samen gedaan wordt dus tijd over, bleven er weinig smoezen meer overeind.
En was ik niet ook al met een ander goed voornemen begonnen en houd ik dat ook niet goed vol?



En tja, zo komt het dus dat we 2 keer per week voor 2 uren naar de sportschool trekken.
En mijn spieren, jarenlang heerlijk lui ingebed gelegen in het lillende comfortabele vet zijn compleet in shock!!
Vetrollen,kwabben,sinaasappel benen,ze snappen niet wat er gebeurt! Zijn compleet in paniek nu ze aan het werk gezet worden en protesteren hevig.
Ik sus ze en fluister ze toe dat ik het ook allemaal niet zo leuk vind maar dat het nu eenmaal moet en dat we samen sterk worden. En dat ze me op een dag dankbaar,meer dan dankbaar zullen zijn.
En terwijl ik daar op die loopband sta te zweten,mijn lijf voel kraken en mijn spieren voel trillen van de inspanning droom ik van mezelf....... in slow motion rennend langs het strand in een rood baywatch badpak.
Pamela Anderson...eat your hart out!!!










(foto's en plaatjes zijn van internet geplukt maar weet niet de precieze sites)

Liefs van mij!