zaterdag 29 augustus 2009

Brocante aankopen,Robert de Niro,kadootjes uit Zweden en nog meer......een allerhande dus ;-)

Dit wordt een rommelige blog met van alles wat.

Allereerst om jullie vragen te beantwoorden die me naar aanleiding van mijn vorige blog werd gevraagd.
De markt in Temploux viel ondanks de grootte toch een beetje tegen. Komt misschien ook wel omdat er op zaterdag ook een verzamelbeurs was. Op zondag was er misschien wel meer Brocante te vinden maar toen zijn we maar niet meer geweest want om nou weer 7 km te slenteren!
De prijzen waren ook behoorlijk pittig. Ik zag een zelfde turkoise spuitfles die ik ooit eens voor 5 euro op de kop had getikt hier voor 40 euro staan. Ik ben dus rijker dan ik dacht,haha.
Ondanks alles toch heerlijk om alles te bekijken hoor.
En ik heb nog wel iets op de kop getikt. Een stel oude schoenmallen of leesten en 2 oude taartroosters.
Ik was door mijn man ontvoerd en ja,dat had ik wel verdiend. Gelukkig had hij dit al maanden geleden georganiseerd en was het geen 'goedmakertje'.
En hoe het nu met mij gaat? Moeizaam. De ene dag gaat beter dan de andere. Het is gewoon een lange moeizame weg die we te gaan hebben.
Hieronder de foto's van mijn aankopen.






Verder moet ik nu echt nog wat mensen bedanken.
Allereerst Ingrid van 't Brocante Sfeertje' die me een allerliefste kaart stuurde vol lieve woorden.


Verder had ik natuurlijk nog de challange gewonnen die Antoinette van 'Twaatjes Diary' een poos geleden hield op haar blog met mijn Robert de Niro verhaal.
Net in de moeilijkste periode kreeg ik haar leuke knutsel pakket toegestuurd met allerlei snoezige dingentjes. Nog bedankt hoor Antoinette en ik ga er zeker binnenkort mee aan de slag.





Toen kwam er een pakketje binnen...helemaal uit Zweden!
Bellevien had heerlijke warme Sloffen opgestuurd met een lief briefje erbij.
Wat leuk om zoiets onverwachts te krijgen!!!
Ik zal iedere koude winteravond aan je denken Bellevien.



En dan kreeg ik a passant ook nog een Blog Award toebedeeld door Brigitta van 'Facts and Fairytales'.
Ik voel me wederom zeer vereerd. Bedankt Meis!


Wens ik jullie verder nog allemaal een heel fijn weekend toe.

And see you later!

maandag 24 augustus 2009

Surprise,Surprise.......


Dit afgelopen weekeind ben ik 'ontvoerd'!
Ik wist dat dit ging gebeuren maar had ik geen idee waar ik naar toe zou worden 'ontvoerd'.
In de loop van de week kreeg ik enkele aanwijzingen per sms waar ik werkelijk geen touw aan vast kon knopen.
Dit waren de aanwijzingen: De hemel zou verlicht worden/Je weet wel wat het is maar je kent het niet/We komen vast in de wei te staan/Het feest gaat de hele zondag door.

Zaterdagmorgen om half 5 moest ik klaar staan met een weekeind tas en begon de rit.
We gingen naar het zuiden dat had ik wel door maar verder....?????
Tot ik rond 7.15 in Belgie ineens een groot bord van een Brocante markt zag staan.
We gingen naar de Brocante markt in TEMPLOUX!!!! Één van de grootste in zijn soort,maar liefst 7 kilometer lang.
Dat was nog eens een leuke verrassing.











Na 6 uren daar lopen waren we het helemaal zat en zijn we nog even Charleroi in geweest.
Daar heerlijk even op een terrasje wat gedronken en uitgepuft.




Daarna zijn we naar het hotelletje gereden dat in één of ander boerengehucht lag en waarvan we niet wisten wat we daar van moesten verwachten maar het zag er prachtig uit! Het hele hotelletje (12 kamers) was ontzettend smaakvol aangekleed en de andere ochtend keken we onze ogen uit bij het ontbijtbuffet. Zo uitgebreid en zo mooi aangekleed alles.






Als jullie ooit in de buurt komen kan ik jullie dit hotel zeker aanraden.

Na nog een gezellig diner in het dorpsrestaurant op zaterdag avond zijn we zondag niet weer naar die markt gegaan (die dus eigenlijk 2 dagen duurde) maar hebben we een prachtige route gereden naar de stad Dinant.






In Dinant hebben we ook weer heerlijk een poos op een terras gezeten en genoten van alles om ons heen.
Op de terugweg zijn we over Sittard gereden waar oude vrienden van mij wonen en daar hebben we ook nog heerlijk in hun prachtige tuin een paar uurtjes kletsend
doorgebracht. Een heerlijk besluit van een heerlijk weekeind!

Moe en voldaan kwamen we dus gisterenavond weer thuis en we voelen het geslenter over die markt nog in onze benen!
In een volgende blog zal ik laten zien wat ik daar gekocht heb en verder moet ik nog een paar dames bedanken voor hun attente kaartjes en kadootjes die ze me gestuurd hebben en ik geloof dat ik weer een Award bij m'n naam mag zetten. Moet dat nog allemaal bekijken.
Dus word vervolgd........




Tot snel weer!

zondag 16 augustus 2009

Theetuin in Eemnes



Vandaag een paar heerlijk uurtjes doorgebracht in de theetuin van Eemnes.
Wat ooit een een verwilderde boomgaard was en verwilderd land is nu een aller aardigste tuin, waar je heerlijk in verschillende prieeltjes wat kunt gebruiken.
Verder is er een trouwlocatie,exposities,vlindertuin en een kleine kinderboerderij met varkentjes en scharrelkipjes.
En zo zaten wij vanmiddag een paar uurtjes heerlijk naast een vijver met kikkers in de schaduw van een boom met een scharrelkip met kuikentjes rond onze voeten heerlijk aan de koffie en vers gebakken taart.
Hier een kleine impressie:


^Hier zaten wij.^









^^Een geheime binnentuin^^


^De trouwlocatie^







En er was een klein winkeltje met leuke woonaccesoires en brocante dingen.
Smullen natuurlijk....





Dus als je eens in de buurt en in de gelegenheid bent dan is het zeker de moeite waard om eens een kijkje te gaan nemen.

Liefs,Gonda

zondag 9 augustus 2009

Het oude vrouwtje........

In mijn werk (damesmodezaak) kom ik de meest uitlopende mensen tegen.
Meestal is het een kort ogenblik van een andere maat aangeven tot het afrekenen bij de kassa.
Maar heel soms heb je even iets meer tijd en zo'n ogenblik beleefde ik deze week:






Ineens stond ze voor me. Een lief oud dametje achter haar rollator. Een gezicht vol rimpels,haar lange grijze haren in een staart en met glimmende lachende oogjes.
'Of ik iets voor haar had in de winkel',vroeg ze me.
Op mijn vraag wat ze dan precies zocht gaf ze als antwoord dat dat niet uitmaakte maar of ik wel iets voor haar had want in de meeste winkels werd ze weggestuurd omdat ze toch veel te oud was.

Ik zei haar dat leeftijd geen rol speelde zolang men zich maar goed voelde in zijn of haar kleding en dat we beslist wel iets hadden wat ze mooi vond.
Ik vroeg haar of ze zelf even alleen de winkel wilde rondkijken want ik stond vanwege de pauze van mijn collega alleen en had geen tijd om met haar de winkel rond te kijken maar als ze vragen had zou ik meteen bij haar komen.
Ze knikte dat ze dat begreep en liep schoorvoetend achter haar rollator verder de winkel in.
Ik baalde dat ik haar niet wat beter kon helpen, andere werkzaamheden lieten dat niet toe maar ik hield haar wel in de gaten.

Geruime tijd later kwam ze naar de kassa met een zwarte broek en een prachtig bessenrood t-shirt en vroeg me wat ik daar van vond.
Naar eerlijkheid antwoordde ik haar dat ze een goede keuze had gemaakt en ik de kleuren prachtig bij elkaar vond staan en dat ze rustig thuis mocht passen op haar tempo en ze het daarna ook weer gewoon mocht terugbrengen als ze het toch niet goed zou zijn.

'Als dochter van een kleermaker heb ik een goed beeld van de maten en meestal heb ik het wel bij het goede eind' zei ze me.
En daarna vertelde ze me dat ze op dezelfde plek als waar ik stond ook gewerkt had,vroeger toen dat gedeelte nog bij de HEMA hoorde en ze jaren op de heren afdeling en de lingerie had gestaan.
En dat het voorheen een bankgebouw was geweest. Wat ik beaamde want er staan in onze kelder nog immens grote kluizen.
'Ik heb nu na 3 jaar eindelijk weer eens tijd om kleding te kopen',vertelde ze verder. Want ze had 3 jaar lang voor haar zieke man gezorgd.
Drie lange jaren waarin ze geen hulp van anderen aanvaarde en alles zelf voor hem wilde doen.
Ik zei haar dat ik dat bewonderde en het erg vond dat ze haar man verloren was maar ze knikte haar grijze hoofdje ijverig van niet.
'Gelukkig'zei ze, 'gelukkig dat er een eind aan het lijden voor hem is gekomen'.
'We waren bijna 60 jaar getrouwd en in al die jaren bleef hij dé man van mijn dromen. Er was geen wanklank,we begrepen elkaar en hadden overal dezelfde ideeën over. Ik vond nooit geen man zo leuk als de mijne", vertelde ze verder.

Waarbij ik een brok in mijn keel kreeg want ik begreep precies wat ze bedoelde. Het zielsveel houden van iemand ondanks alle gebreken.
Ondertussen vertelde ze verder:'Weet u,het was voorbestemd dat wij ooit zouden trouwen. Onze moeders waren vroeger al vriendinnen. Later verhuisde hij richting Den Haag en ik bleef in het gooi wonen maar we kwamen elkaar later weer tegen en toen was het meteen raak. Hij was het en geen ander'.

Ondertussen vroeg een andere klant mijn aandacht wat ik erg jammer vond want ik had nog graag even met dit dametje willen praten en haar nog zoveel willen vragen.
Ze zag dat een andere klant mijn hulp nodig had en eindigde het gesprek met de volgende woorden:'Het was echt voorbestemd zeiden wij altijd want toen ik een halfjaar was en hij 3 maanden en onze moeders bij elkaar op bezoek waren hadden wij al bij elkaar in de wieg gelegen. Het heeft zo moeten zijn....'.

Daarna liep ze weer schoorvoetend weg achter haar rollator,waarschijnlijk blij dat er eens iemand in een winkel tijd voor haar had gehad.
Ik wendde me tot de andere klant maar was nog veel blijer dan het oude vrouwtje omdat zulke gesprekken me altijd bij zullen blijven en een les zijn in het leven. Zeker nu op dit ogenblik.
'Soms heeft het zo moeten zijn....'