Sorry meisjes,mijn blog datum stond verkeerd boven de post. Maar ik ben vandaag 18 MAART jarig!!

Was vorige week mijn blog één jaar oud, vandaag word ik

En vandaag doe ik er maar nog even helemaal niets aan want de griep heeft me flink te pakken gekregen. Had ik vorige week vrijdag nog zo'n leuk paasbakje buiten gemaakt, daarna ging het bergafwaarts.
Nu ben ik bijna nooit verkouden en de laatste griep kan ik me ook niet heugen dus het hakt er ineens best wel even in.
Dus even geen slingers vandaag,geen visite,geen taart (ik proef en ruik toch helemaal niets) maar gewoon lekker rust samen met mijn mannetje die natuurlijk wel een leuk kado voor me had vanmorgen vroeg.
Het 3e deel van de Stijlvol wonen serie die nog ontbrak in mijn verzameling.
Nu heb ik de hele serie van Stijlvol wonen (4 boeken) compleet en ik vind het een mooi bezit waar ik erg blij mee ben.


En dan als grote verrassing gaan we zondagavond ook nog op mini cruise naar het plaatsje York in Engeland. Twee nachtjes varen en een dagje shoppen in het oude stadje York.

En tja,negenenveertig,wat moet ik er van zeggen? Het is nog niet heel oud maar zeker ook niet meer jong.
Het gekke is natuurlijk wel dat je in je hoofd gewoon altijd dezelfde blijft.
Tenminste...voel jij verschil met hoe je was toen je 23,35,41 was?
Ikke niet. Nou ja,beetje wijzer misschien,beetje minder snel veroordelend naar anderen,beetje meer begrip ook. Maar diep in je hart blijf je toch dat meisje met dezelfde dromen en verlangens?
En dat in gedachten houdend moet je dan eens hup zo uit je bed s'ochtends in de spiegel kijken......een accute hartverzakking krijg je ervan!
Wat eerst nog charmant kraaienpootjes werden genoemd zijn diepe lijnen geworden. En daar..die diepe groeven van je wangen naar je lippen.De rocky mountains zijn er niets bij.
Het vel van je oogleden hangt over je ogen,je mondhoeken zijn zo langzaam aan de reis naar het zuiden begonnen en IEK...de eerste lichte levervlekjes tekenen zich af op je ooit zo roomblanke wangen.
Want ja..wat je jaren geleden nog kon benoemen als zwangerschaps vlekjes (en oh dat klinkt nog zo jong en vooral vruchtbaar) worden nu bestempeld als lever of OUDERDOMS vlekjes.
En daar sta je dan met nog een sprankje jeugd in je ogen en de levenslust nog in je lijf naar die ouwe kop te kijken.
Dan gelijk de rest ook maar eens onder de loep nemen.
Nou...voluit zwaaien met je hele arm enthousiast op en neer dát kunnen we beter ook maar niet meer doen en zeker niet met iets mouwloos. Julianna armen noemen ze dat.
Zie je er iets van? Nee hoor.....hahahah.
Je eens zo'n pronte borsten zijn tegelijk met je mondhoeken ook naar het zuiden vertrokken. En geef ze eens ongelijk,ik zou het ook doen als ik kon want veel lekkerder weer daar.
Je eens zo platte buik was na je kindjes al niet meer wat hij was maar ziet het zelf ook niet meer zitten en laat de boel nu ook maar de boel.
Je benen hebben een paar zadeltassen gekweekt en je dacht toch echt dat je om FIETS tassen voor je verjaardag had gevraagd. Hadden ze dus niet begrepen.
* Zucht*
En als je dan mismoedig je blik weer naar boven laat gaan zie je ook nog eens a passant dat je snel naar de kapper moet voor weer een beurtje instant haarkleur want dat van jezelf gaat op het vachtje van de zilvervos lijken.
Hiep,hiep.....
Nou ja,alle gekheid op een stokje. Natuurlijk is het een voorrecht om weer een jaartje ouder te mogen worden en dat alles het nog doet aan je lijf. Dat je nog ademt en liefhebt en kan bewegen en werken en er kan zijn voor anderen mensen.
En daar ben ik ook dankbaar voor.
Maar ik had het niet erg gevonden als ik dat ook had kunnen doen en toch 37 jaar had kunnen blijven...hahahha.
Fijne dag allemaal!
(p.s Ik heb deze week behoorlijk verstek laten gaan in blogland. Heb wel zo hier en daar wat gelezen maar weinig gereageerd. Excuses daarvoor en ik maak het zeker weer goed met jullie!)
Met 49 kaarsjes zie je door de was de taart niet meer.